این خانه قشنگ است ولی خانه
من نیست
این خانه قشنگ است ولی خانه
من نیست
این خاک چه زیباست ولی خاک
وطن نیست
آن دختـــــــــــر چشم آبی
گیسوی طلایی
طناز سیه چشــــــــــم چو
معشوقه من نیست
آن کشور نو آن وطــــن دانش و
صنعت
هرگز به دل انگیــــــــــزی
ایران کهن نیست
در مشهد و یزد و قم و سمنان و
لرستان
لطفی است که در کلگری و نیس و
پکن نیست
در دامن بحر خزر و ساحل گیلان
موجی است
که در ساحل دریای عدن نیست
در پیکر گلهای دلاویز شمیران
عطری است که در نافه ی آهوی
ختن نیست
آواره ام و خسته و
سرگشته و حیران
هرجا که روم هیچ کجا خانه من
نیست
آوارگی وخانه به دوشی چه
بلایست
دردی است که همتاش در این دیر
کهن نیست
من بهر که خوانم غزل سعدی و
حافظ
در شهر غریبی که در او فهم
سخن نیست
هرکس که زند طعنه به ایرانی و
ایران
بی شبه که مغزش به سر و روح
به تن نیست
پاریس قشنگ است ولی نیست
چوتهران
لندن به دلاویزی شیراز کهن
نیست
هر چند که سرسبز بود دامنه
آلپ
چون دامن البرز پر از چین
وشکن نیست
این کوه بلند است ولی نیست
دماوند
این رود چه زیباست ولی رود
تجن نیست
این شهرعظیم است ولی شهرغریب
است
این خانه قشنگ است ولی
خانه من نیست

written by hamshahri, August 21, 2008
written by آریامهن, August 21, 2008
written by Yazdan, December 07, 2008
albate toye in sher ye khorde EXAGERATE ham shodeh. har shahri o har makani ghashangihaye khodesh ro dareh, nemishe London o paris ro ba Shiraz o Tehran moghayeh kard, benazaretoon mishe roode Thames London ya Seine Paris ro ke keshti roye ba Tajan moghayese kard?
yadameh bache ke boodam, khooneye khodemoon ro behtarin khooneye donya midoonestam, in ham gamoonam hamoon hese.
written by يلدا, April 28, 2009









